Zakres pracy notariusza jest bardzo szeroki, a tematyka sporządzanych przez niego aktów notarialnych dotyka wielu przepisów prawa. Sprawia to, że ilość i rodzaj dokumentów jakie będzie trzeba dostarczyć do kancelarii notarialnej jest bardzo zróżnicowany i zależy od wielu czynników. Przed przystąpieniem do sporządzenia aktu notarialnego notariusz przeprowadzi rozmowę z klientami, zweryfikuje wszelkie dokumenty, które klient już posiada, sprawdzi księgę wieczystą prowadzoną dla przedmiotu umowy i uzyska od klienta wszelkie informacje, które pozwolą ustalić zakres pracy i listę dokumentów potrzebnych do dokonania tejże czynności.

Z chwilą zawarcia małżeństwa pomiędzy świeżo upieczonymi małżonkami powstaje wspólność ustawowa majątkowa małżeńska. Obejmuje ona przedmioty majątkowe, które małżonkowie nabędą wspólnie w czasie trwania tejże wspólności, bądź też gdy nabycia takiego we wskazanym czasie dokona jeden z małżonków. W takiej sytuacji mamy do czynienia z trzema majątkami. Majątkiem wspólnym, o którym mowa powyżej oraz majątkami osobistymi żony i męża, w skład których wchodzą między innymi przedmioty majątkowe nabyte jeszcze przed zawarciem małżeństwa oraz przedmioty nabyte na podstawie darowizny lub dziedziczenia – bez względu na czas ich nabycia.

Przy dokonywaniu czynności notarialnej notariusz obowiązany jest stwierdzić tożsamość osób biorących udział w czynności, zaś stwierdzenie to powinno nastąpić na podstawie prawem przewidzianych dokumentów. Dokumentami którymi mogą legitymować się obywatele polscy są dowód osobisty, paszport, bądź mDowód w aplikacji mObywatel. Dokument, którym legitymuje się strona czynności notarialnej musi być dokumentem ważnym. W przeciwnym razie by przystąpić do czynności notarialnej konieczne jest uzyskanie nowego, ważnego dokumentu tożsamości.   Wydanie nowego dowodu osobistego następuje w następujących przypadkach:

• upływu jego terminu ważności,
• zmiany danych w nim zawartych, z wyjątkiem zmiany nazwy organu wydającego oraz zmiany nazwy miejsca urodzenia,
• zmiany wizerunku twarzy posiadacza dowodu osobistego (w stopniu utrudniającym lub uniemożliwiającym identyfikację jego posiadacza),
• jego utraty lub uszkodzenia,
• unieważnienia certyfikatów,
• żądania wymiany dowodu osobistego na dowód osobisty z warstwą elektroniczną, w którego warstwie elektronicznej nie ma zamieszczonego certyfikatu podpisu osobistego lub certyfikatu identyfikacji i uwierzytelnienia, uniemożliwiającego identyfikację i uwierzytelnienie lub złożenie podpisu osobistego, albo którego warstwa elektroniczna nie zawiera odcisków palców,
• ubezwłasnowolnienia całkowitego posiadacza dowodu osobistego, w którego dowodzie osobistym został zamieszczony certyfikat identyfikacji i uwierzytelnienia lub certyfikat podpisu osobistego, albo ubezwłasnowolnienia częściowego posiadacza dowodu osobistego, w którego dowodzie osobistym został zamieszczony certyfikat podpisu osobistego,
• przekazania do organu gminy lub do konsula Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę trzecią znalezionego dowodu osobistego,
• uprawdopodobnienia przez posiadacza dowodu osobistego podejrzenia nieuprawnionego wykorzystania jego danych osobowych, a także stwierdzenia przez organ gminy wady technicznej dowodu osobistego lub błędnej personalizacji.

Zdarzają się sytuacje, w których osoba posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, która chce dokonać danej czynności notarialnej ma jakiegoś rodzaju niepełnosprawność, która często utrudnia bądź uniemożliwia pełne i samodzielne uczestnictwo w takiej czynności. Ustawodawca przewidział jednak procedurę postępowania w takich sytuacjach. Treść art. 87 ustawy z dnia 14 lutego 1991 roku – Prawo o notariacie wskazuje możliwe czynności, które należy podjąć w przypadku, gdy stroną czynności notarialnej jest osoba głucha, głuchoniema, niema, niewidoma, nieumiejąca bądź niemogąca się podpisać. Osobą głuchoniemą jest osoba, która ma jednocześnie problemy ze słuchem jak i problemy z mówieniem. Osoba głucha to osoba całkowicie niesłysząca bądź mająca ograniczone zdolności słuchowe. Osoby głuche posługują się swoim własnym językiem, którym jest język migowy. Osoba niema to zaś osoba, która z różnych przyczyn, czy to zdrowotnych czy z wyboru nie komunikuje się za pomocą mowy. Zarówno głusi jak i głuchoniemi mogą potrafić czytać i pisać, osoby głuche mogą również posiadać zdolność mówienia (wszystko zależy od stopnia niepełnosprawności i przyczyn jej powstania). Osobą niewidomą jest natomiast osoba, która utraciła wzrok całkowicie bądź jest dotknięta znacznym upośledzeniem widzenia, przy czym nie ma znaczenia zarówno czas ani przyczyna powstania tej niepełnosprawności.